• nottwil

    Kolarstwo ręczne – Handbike

    Kolarstwo ręczne to młoda, ale dynamicznie rozwijająca się dyscyplina. Na Igrzyskach Paraolimpijskich, zadebiutowała  w 2004r. w Atenach. Polscy kolarze wystartowali na paraolimpiadzie dopiero w 2012r w Londynie.

    W tej dyscyplinie cyklicznie rozgrywane są Mistrzostwa Polski , Mistrzostwa Europy i Świata ,Puchary Europy i Świata , a także – co cztery lata – Paraolimpiada. Zawodnicy rywalizują w dwóch konkurencjach: jazda indywidualna na czas (tzw. czasówka) i jazda ze startu wspólnego.

    Za każdym razem mają do pokonania inny dystans. Wynika to z faktu, że różne warunki terenowe wymuszają dostosowanie do nich odpowiedniej trasy. Podczas wyścigów obowiązują przepisy Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI) oraz International Paralympic Committee (IPC). Oznacza to m.in., że  zawodnicy muszą posiadać ważną licencję kolarską.

    Rower ręczny przeznaczony jest dla kolarzy, którzy na co dzień poruszają się na  wózku inwalidzkim oraz dla tych, którzy ze względu na poważną dysfunkcję kończyn dolnych nie mogą używać roweru dwukołowego lub trójkołowego klasycznego.

    Kolarze na rowerach ręcznych z napędem pośrednim (handbike) rywalizują w pięciu kategoriach startowych.  Grupa zawodnika zależy od jednostki chorobowej, testów funkcjonalnych i wyników obserwacji podczas zawodów i treningu. Podczas zawodów mężczyźni i kobiety są oddzielnie klasyfikowani.

     

    Klasyfikacja sportowa w kolarstwie ręcznym:
    H1
    Paraliż z upośledzeniem odpowiadającym uszkodzeniom rdzenia kręgowego w odcinku kręgosłupa C6 lub wyższej . Ciężkie spastyczne porażenie czterokończynowe z zaburzeniami termoregulacji. Zaburzony układ nerwowy współczulny. Zawodnicy rywalizują w pozycji leżącej. Ta kategoria nie będzie obecna w Rio.
    H 2

    Paraliż z upośledzeniem odpowiadającym uszkodzeniom rdzenia kręgowego w  odcinku kręgosłupa C7 lub wyższej – odcinek szyjny.  Ciężkie spastyczne porażenie czterokończynowe (tetraplegia) z zaburzeniami termoregulacji. Zaburzony układ nerwowy współczulny.  Zawodnicy rywalizują w pozycji leżącej.

    H 3
    Paraliż z upośledzeniem odpowiadającym uszkodzeniom rdzenia kręgowego w  odcinku kręgosłupa od Th1 do Th10 – odcinek piersiowy. Porażenie kończyn dolnych (paraplegia)
    Bardzo ograniczona stabilność tułowia. Zaburzony układ nerwowy współczulny.  Zawodnicy rywalizują w pozycji leżącej.

    H 4
    Paraliż z upośledzeniem odpowiadającym uszkodzeniom rdzenia kręgowego w  odcinku kręgosłupa od Th11 lub poniżej – odcinek lędźwiowy. Paraplegia. Normalna lub prawie normalna stabilność tułowia. Zawodnicy rywalizują w pozycji leżącej.

    H 5
    Amputacje nóg pojedyncze lub podwójne. Zawodnicy rywalizują w pozycji klęczącej.
    kręgosłup

    Prędkości osiągane na handbike’ach są zbliżone do tych, uzyskiwanych na zwykłych  rowerach, chociaż oczywiście siła mięśni nóg jest o wiele większa niż siła mięśni rąk. Pozycja leżąca umożliwia szybszą jazdę w płaskim terenie (mniejszy opór powietrza) – można osiągnąć średnią prędkość 45 km/h. Zdarzają się szybsze odcinki, ale gdy pojawią się podjazdy, łatwiej jest w pozycji klęczącej, która umożliwia operowanie całym tułowiem. Trening na handbike’u  odpowiada treningowi kolarskiemu. Stosuje się podobne metody treningowe.

    Polscy zawodnicy należą do liderów tej dyscypliny na świecie. W Rio wystartują w dwóch kategoriach. W H4 rywalizować będą: Rafał Wilk- podwójny mistrz paraolimpijski, pięciokrotny zdobywca Pucharu Europy, zdobywca Pucharu Świata, lider światowej tabeli, aktualny mistrz świata oraz  Arkadiusz Skrzypiński- mistrz świata z 2010, brązowy medalista mistrzostw świata z 2014r. i uczestnik paraolimpiady w Londynie, podwójny mistrz Polski z 2014r. W kat. H3 wystartuje Renata Kałuża- brązowa medalistka mistrzostw świata w 2015r., zdobywczyni Pucharu Świata.