• kola

    Kolarstwo torowe dyscyplina paraolimpijska

    Zadebiutowało na Igrzyskach paraolimpijskich w Atlancie 1996r.

    Kolarstwo torowe rozgrywane jest na welodromie. Zawodnicy walczą w tandemach i indywidualnie. W wyścigach na welodromie kolarze ścigają się na torze o długości 250 lub 333,33 m. Cały tor jest pochylony w kierunku wewnętrznej części toru pod kątem 43 stopni.
    Podobnie jak w kolarstwie szosowym zawodnicy – podzieleni na klasy – rywalizują na różnych dystansach: 1, 3, 4 tys. m i w sprincie.

    Zawodnicy dzielą się na klasy w zależności od stopnia niepełnosprawności: niewidomi i niedowidzący, zawodnicy z dysfunkcją ruchu, po porażeniach mózgowych, osoby po amputacjach. Każda z tych klas dzieli się jeszcze dodatkowo na podgrupy. Pilotami w tandemach mogą być – pod różnymi warunkami – zarówno amatorzy, jak i byli kolarze zawodowi. Specyfikacje klas oraz szczegółowe warunki dla pilotów i wyścigów określa Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski.