• Podnoszenie ciężarów dyscyplina paraolimpijska

    Na paraolimpiadzie też podnoszą ciężary.

    ciężary

    fot. www.startwrocław.pl

    Ta dyscyplina weszła  do programu igrzysk paraolimpijskich w 1960 roku, w Rzymie. Polscy zawodnicy wystartowali po raz pierwszy w 1964 roku zdobywając 1 medal ( Jan Waś z Warszawy – kat. 51 kg) – medal brązowy

    Wszyscy zawodnicy podnoszą ciężary w pozycji leżącej, wykorzystując do tego specjalnie zaprojektowaną ławkę. Można używać pasa przytrzymującego, a w przypadkach uzasadnionych medycznie także drugiego – uniemożliwiającego wykonywanie ruchów niepożądanych.

    Podnoszenie ciężarów na igrzyskach paraolimpijskich bardzo przypomina zwykłe wyciskanie sztangi leżąc, z tą „tylko” różnicą że zawodnicy paraolimpijscy w odróżnieniu od swych pełnosprawnych kolegów nie wykorzystują siły nóg, a każdy „wyciskacz” doskonale wie co nam daje dodatkowe wypchnięcie nóg – stóp  z całej siły w podłogę (Stopy wypychają wyprostowane nogi do góry przenosząc pęd na biodra i tułów. Kiedy fala tego pędu dosięga wygiętego i naprężonego tułowia, kolejno dosięga i ogarnia mięśnie najszersze grzbietu, piersiowe, naramienne i tricepsy – w ten sposób energia ta zostaje przekształcona w wyrzutnię odrywającą gryf od klatki) – można dzięki temu dorzucić sporo kilogramów na sztangę!

    Wszyscy zawodnicy podnoszą ciężary w pozycji leżącej, wykorzystując do tego specjalnie zaprojektowaną ławkę. Można używać pasa przytrzymującego, a w przypadkach uzasadnionych medycznie także drugiego – uniemożliwiającego wykonywanie ruchów niepożądanych. Sztanga jest podawana przez dwóch pomocników. Zawodnik musi opuścić ciężar na klatkę, po czym podnieść go i zablokować ręce w łokciach.  Każdy „ciężarowiec” ma 3 próby; na każdą z nich ma 2 minuty. Jeśli próbuje bić rekord, otrzymuje dodatkową minutę. Każde zwiększenie ciężaru musi być wielokrotnością 2,5 kilograma. Przy próbie bicia rekordu świata różnica może wynieść tylko 0,5 kilograma. Dyskwalifikację otrzymuje się za dotknięcie pomocników, stojaka sztangi, zmianę pozycji na ławce i brak synchronizacji ramion podczas podnoszenia sztangi. Niedozwolone jest także przekroczenie czasu podczas każdej próby.